17.8.08

Paano

Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman.
Sinubukan ko na hawakan ang bukang-liwayway sa aking mga palad
ngunit hindi raw mag-uumaga sa aking bansa.
Pagkat ang Haring Araw ay lilisan na.

Paano tutuloy sa buhay
kung ang araw at gabi
ay tatangayin mo sa iyong paglalakbay?

Paano palalampasin ang hatinggabi
at sasalubungin ang bukang-liwayway
kung di ko na muling masisilayan
ang liwanag ng umaga na nasa iyong mga mata?

Paano ba magpapaalam
upang maging sapat na ang lahat ng nagdaang panahon?

Paano ba gugunitain ang mga alaala
nang maging matamis
at mapuno ng pag-asa
kahit ang mga alaala ng pagkabigo at pagdurusa?

Paano babaguhin ang nakasanayan na?

Paano titigilang isipin ang pirming nasasaisip?

Paano ko babaguhin ang buhay ko
at hubuging muli na hindi kadikit nang sa iyo?

Paano ko ba bibitawan
ang taong ni minsan ay di naging akin?

Paano tatapusin
ang hindi naman nasimulan?

Paano muling makikipagsapalaran
at tuluyang talikuran ang paraisong nakagisnan
dumayo sa walang kasiguruhan
at maghanap muli ng panibagong paraisong magpaghihimlayan?

Paano paaagusin ang mga damdamin
nang maubos na at magkaroon muli ng puwang sa puso
para sa mga bagong damdamin?

Paano kakalmahin ang mga pangambang
di na muling mapupunuan
ang kawalan
kapag ako'y iyong iwan?

Paano muling bubuksan
ang sisidlan ng diwa na iyong ipipinid
kapag ikaw ay lumisan?

Paano ipararating sa iyo
ang buhay na pag-ibig
para sa iyo
upang saan ka man magtungo ay madarama mo?

Paano pa maipapakita
na sadyang mahal kita
at wala nang magagawa ang sinuman
ikaw man o ako
upang mapabulaanan ang pag-ibig na ito?

Paano ka ba lilimutin?
Paano ba mabuhay nang hindi ka ibigin?

Huwag mo na kasi ako lisanin...

Posted by mayari at 00:08 0 Nagpaparamdam

3.6.08

Saranggola sa Ulan

Titik at Musika ni Gary Granada

Naririnig ko pa ang tawa't hagikgik
Ng una kong sinta at kalarong paslit
At ang sabi ng matatanda
Siya ay maalwan, ako'y dukha
Di raw kami bagay at kayraming dahilan
Ngunit si Bakekay ay walang pakialam
Sa aming kamusmusan kayraming palaisipan
Ngunit tatlong bagay ang aking natutunan

Ang pag-asa'y walang hanggan
Pag-ibig ay walang hadlang
At lilipad ang saranggola sa ulan.

At kung ang pagsinta ay di man nagtagal
Ang mas mahalaga natutong magmahal
Umibig na walang panghihinayang
Kahit malamang na masaktan

Kanina lang, sa aking tabi'y may aleng lumiko
At sa pagmamadali, nasagi ang aking puso
Eto na naman ako sa aking kabaliwan
Na sinasabi nga nilang suntok sa buwan
Ngunit hindi hihindian ng tulad kong natuto nang
Magpalipad ng saranggola sa ulan

Gaya ng lagi't laging sinasabi ko
O siya nawa ay siya na nga ang totoo.

Eto na naman ako sa aking kabaliwan
Na sinasabi nga nilang suntok sa buwan
Ngunit hindi hihindian
Ng tulad kong natuto nang
Magpalipad ng saranggola sa ulan

Heto ako, tumatandang
Nakahandang panindigang
Ang bato sa tubig ay lulutang
At lilipad ang saranggola sa ulan
_________________________________

the song is self-explanatory.

Posted by mayari at 16:50 0 Nagpaparamdam

15.4.08

Ako si Maya

Ang pangalan ko ay Maya.
Gusto ko ng isang manyika.
Kaso wala akong pera
Ni magandang damit o sapatos
O malinis na mga kamay
Upang ako ay papasukin sa tindahan.
Kaya’t mag-iisang taon na ako
Na araw-araw na nakasulyap
Sa manyikang may pulang damit
Sa likod ng salamin
Isang metro lamang ang layo ko
Upang mahaplos ko ang porselanang mukha
Ng manyika na pinangalanan kong Elena
Kundi lang sa salamin
Na namamagitan sa amin.
Si Elena kasi
Ayaw akong papasukin
Sa kanyang tahanan
Para bagang madudungisan ko siya
Kung ako’y lumapit sa kanya.
Kinakausap ko siya araw-araw
Ngunit hindi niya ako sinasagot
Kinukwentuhan ko siya ng mga saloobin ko
Ngunit hindi siya nakikinig.
Naroon lamang siya
Kunyari’y nakatitig sa akin
Ngunit hindi naman ako nakikita
O tunay na nakikilala.
At ang masakit pa
Ay ayaw niyang magpakilala sa akin
At ayaw niya akong tanggapin
Kahit na sa lahat ng naibahagi ko na sa kanya
Ay dapat mas kilala na niya ako
Kaysa sa kilala ko ang sarili ko.
Ngunit dahil may salamin
Na namamagitan sa amin
Naroon lang ako sa labas
At lagi nalang nakatingin
Hindi makapasok dahil bawal
Di rin naman makaalis dahil ayaw.
Ngunit tila mas madaling
Talikuran na lamang siya
Kaysa pilitin siyang abutin
Pagkat ang salamin
Ay kanyang inilagay
Upang ako’y pagbawalan
Na makalapit.
Wala na yata akong magagawa pa
Upang siya’y makamit.
Pagkat wala akong pera
O kaya’y magandang damit o sapatos
O malinis na kamay
Upang maging karapatdapat na siya’y haplusin
At angkinin.
Kaya’t ako’y magtatanda na
At sasabihin sa sarili
Na di ko na kailangan ng manyika.

Posted by mayari at 10:32 0 Nagpaparamdam

22.3.08

Kay Tagal

Ateneo College Glee Club
Tayo'y mga Pinoy
(i forgot the date, but the same day Jun Lozada visited UP Diliman)
Church of the Risen Lord
__________________________________

Speaks for itself.
Speaks for me.

Posted by mayari at 18:31 0 Nagpaparamdam

30.12.07

To the three I most love.

You knew
yet you never took heed.

Through small, seemingly insignificant, sharp icicles
you attacked me
and i found no solace, no refuge,
no shelter to protect me.

You were my shelter but you caved in on me.
You were my refuge that so suddenly turned hostile.
You were my solace, my source of strength
yet you chose to bury your dagger
at my most vulnerable point.

You knew what everyone never sees,
what everyone thought doesn't exist:
My profound weakness.

And you chose to hurt me still.

I do wonder how am I supposed to tell you,
to plead for my brokenness,
to ask you to please stop hurting me.

Will you listen?

Posted by mayari at 00:43 0 Nagpaparamdam

26.12.07

Pasko ng Pagbabalik-loob

Nagpasko nang tunay
pagkat sa puso ko
ay sumilang na ang Panginoon.

Tulad ng pagsilang Niya sa sabsaban
madilim at madumi
puno ng alikabok at putik
pinalilibutan ng iba't ibang hayop

sumilang Siya sa aking puso
na madilim at madungis
puno ng bahid ng kasalanan
ng panibugho, galit at pait
lulong sa ideyalismo ng kamunduhan

hindi Niya pinili
na manatili sa isang palasyong makinang
hindi Siya tumalikod
nang matamasa ang kababaan
at karukhaan
ng puso kong lugmok sa kasalanan

bagkus ay Kaniyang pinilit
na doon ay isilang.

Kaya marahil Siya ay ipinanganak sa sabsaban
Nang maintindihan
at maramdaman
ng mga tulad kong
nakakaligta sa Kanya
na hindi niya tinitignan
ang linis o karumihan
ang taas o kababaan
ng isang pusong Kanyang paglulunan.

Kailangan lamang Niyang malaman
na ang madumi at madungis
at madilim na pusong yaon
ay bukas
upang Siya ay tanggapin
at bigyang daan
at Siya ay hindi magdadalawang isip
hindi mag-aatubili
na sumilang
at manahan
doon sa pusong tahanan

at bilang magpagmahal na Diyos
Siya na ang bahalang
humanap ng paraan
kung paano lilinisin
ang bawat bahid dungis
na bumabalot sa pusong Kanyang tinutuluyan

upang ang pusong yaon
ay Kanyang maging tahanan
magpakailanman.

Purihin ang Diyos sa kaitaasan.

Posted by mayari at 19:33 0 Nagpaparamdam

17.11.07

Pananatili

Pananatili
Hangad

Huwag mong naising lisanin kita,
Wala 'kong hangaring ika'y mag-isa.
Sa'n man magtungo ako'y sasabay
Magkabalikat sa paglalakbay.

Mananahan sa tahanang sisilong sa'yo
Yayakapin ang landasin at bayan mo.

Poon mo ay aking ipagbubunyi
At iibigin ng buong sarili.
San man abutin ang paghahanap
Ikaw at ako'y magkasamang ganap.

Ipahintulot nawa ng Panginoon
Ni kamataya'y maglalaho, anino ng kahapon

Dahil iniibig kita
Mananatili ako.
Huwag mong naising tayo'y mawalay
Huwag nang isiping magwawakas
ang paglalakbay.

Huwag mong naising lisanin kita,
Wala 'kong hangaring ika'y mag-isa.
Sa'n man magtungo ako'y sasabay
Magkabalikat sa paglalakbay.

Mananahan sa tahanang sisilong sa'yo
Yayakapin ang landasin at bayan mo.

Huwag mong naising lisanin kita...
_______________________________________
Musika at Titik ni Noel Miranda
Areglo ni Paulo K Tirol
Mga Soloista: Chad Arcinue
Leanne Laudico-Arcinue
Plawta: Jay Gomez
Gitara: Paolo Paculan

_______________________________________

Sana'y ganito parin ang mukha ng pag-ibig,
ganito parin naipapahayag
at naipamamalas.

Kahit magkawalay
lalong lumalakas
kumakapit, tulad ng pag-ibig
ng nasa itaas.